مقایسه ویژگی‌های صرفی– نحوی گفتار بیماران ناروان بی دستور با افراد سالم فارسی زبان

چکیده

سابقه و هدف: ویژگی‌های برجسته آفازی‌های ناروان شامل تولید نامناسب، خزانه واژگان محدود و بی‌دستوری می‌باشد. این بیماران در درک و بیان جملات دارای نقص نحوی بوده و گفتار آن‌ها به صورت تلگرافی و کوتاه است. در این مطالعه، انواع خطاهای صرفی و نحوی گفتار بیماران آفازی ناروان با افراد سالم مقایسه خواهد شد.

مواد و روش‌ها: مطالعه از نوع مقطعی و مقایسه‌ای بوده و ۸ بیمار آفازی ناروان و ۸ فرد آسیب ندیده طبیعی (همگن سنی، جنسی و تحصیلی با بیماران) شرکت داشتند. در این پژوهش، ساختار صرفی و نحوی گفتار افراد بیمار و سالم با استفاده از ۲ تکلیف گفتاری توصیف تصاویر وگفتار خود به خودی با استفاده از آزمون‌های آماری من ویتنی مورد تحلیل قرارگرفت.

یافته‌ها: در تکلیف گفتار خود به خودی و توصیف تصاویر در بین افراد سالم و بیمار، تفاوت میانگین تعداد اسم معنی‌دار بود (۰۰۴/۰= p)، در صورتی که در مقوله فعل این تفاوت فقط در گفتار خود به خودی معنی‌دار بود (۰۲۲/۰= p). به همین‌ترتیب در سایر عناصر صرفی و نحوی مانند تعداد کلمات محتوایی و دستوری، انواع فعل لازم، معلوم و مجهول و میانگین طول گفته نیز در گفتار خود به خودی و توصیف تصاویر بین گروه بیمار و افراد سالم تفاوت معنی‌داری دیده شد.

استنتاج: نتایج نشان داد که بیماران مورد مطالعه نسبت به افراد سالم، جملات بدون ساختار نحوی درست و ساختارهای صرفی نامناسب استفاده می‌کنند. این بیماران در تعداد کل کلمات دستوری و کلمات محتوایی (شامل اسم، فعل) کاهش چشمگیری را نشان می‌دهند.

واژه‌های کلیدی: آفازی، ناروان، صرف، نحو، زبان فارسی
چاپ شده:

پاسخ دهید

دیدگاهتان را اینجا بنویسید
نام*
ایمیل*
Website*